Kendi hikayemizi yazalım

Yavaşça ve kalbimin gürültüsüne kulak asmayarak oturduğu masaya yaklaştım. Heyecanımı avucumun içinde öğütmek istercesine ellerimi gergin gergin ovuşturdum. İçimdeki samimiyeti dışa vurmak isterken samimiyetsiz görünen bir gülümsemeyle merhaba diyerek söze başladım. Tebessümle bana bakıp merhaba diyerek karşılık verdi. Gözlerine baktım, içlerine… ta.. içine, yanağındaki gamzesine. Bir şiir gibi dökülen saçlarına. Duraksadığımın farkındaydım sözse bendeydi. Tanışmak isterim ben Halil. Diye devam ettim. Gözlerinde durumu garipsediğini çıkardığım o hafif yaşarmadan gördüm. Ben de … dedi. Adını ilk defa öğreniyordum. Zaten adlar birkez ögrenilir. Öyleyse adını öğrenmiştim diyeyim. hep uzaktan görmüş yüreğimde hüznünü en yakından duymuştum. Yanındaki sandalyeye oturuken; memnun oldum aslında ne zamandır tanışmak istiyordum dedim. Elimdeki size henüz söylememis olduğum kağıdı da masanın üzerine koydum. Gözüyle biranlığına bu kağıda bakıp tekrar beni okumaya çalışan gözlerle yüzüme baktı. Devam ettim:

-derlerki bir kızla ilk konuşmaya başladığında nerelisin diye klişe yapmamak lazım gelir ancak ben söze girmek icin değil merakımı gidermek icin (belki de edebiyat yapmak içindir.) soracağım nerelisin.

-… ya siz
-ben Bursalıyım. Edebiyattan hoşlanır mısınız?
– yani tabiki

-ben de severim. Hatta hikaye yazdığım olur. Arzu ederseniz bir tanesi yanımdaydı okuyabilirsiniz. Gerçi biraz  hızlı bir giriş oldu ama…

Masadaki kağıdı ona doğru sürerek verdim.
Eline aldı ve okumaya başladı belki iki cümle okumamıştı ki yüzüme bir anlık bakıp okumaya öyle devam etti. Biraz sonra yüzünde gülümseme belirdi. Gözlerinde tuhaflama ile utanmanın karışımının verdiği kızarma bu gülümsemenin akabinde eşlik etti. Okuduğu yazının Sonuna dogru kağıdı havaya doğru kaldırdı. Şaşırdım. ardından okumaya devam etti. Hayır böyle olmadı. Yalnızca yazıyı bitirip bana dogru uzattı. Cebimden bir kalem çıkarıp kağıda yazı yazmaya hazır hale geçtim. 

-Evet kız çocuğa ne diyor söyle yazayım. Aman ha hikaye mutlu son ile bitsin. İnsanlar mutlu sonları daha cok sever. Ben de öyle…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s